Dolly Dot Angela trekt survivaltocht bejaarden niet

De formule is verzonnen door de BBC, maar de AVRO heeft zijn Hollandse versie kloten meegegeven: De Uitdaging. De Uitdaging draait om een collectieve prestatie met een mooi doel. Bijvoorbeeld 'een zwembad graven voor blinden' of 'een fietspad aanleggen voor autisten'. Het is de taak van de presentatrice om bedrijven voor het project warm te maken en binnen beperkte tijd te laten klaren; haar uitstraling en doorzettingsvermogen zijn bepalend voor het succes.

Met Angela Groothuizen heeft de AVRO een prima keuze gemaakt. Angela, ooit wereldberoemd in Japan met de Dolly Dots en taboedoorbrekend met haar puberpraatprogramma 'Seks met Angela', is een gesjellige Amsterdamse kroegmeid, gezegend met een no-nosense optimisme en ongehinderd door een overmaat aan diepdenken. Geen uitdaging valt haar te zwaar. Toch leerde Angela in de laatste aflevering haar grenzen kennen.

'Een survivaltocht door de Ardennen met bejaarden', luidde de uitdaging. Niet moeilijk om te organiseren, wel om uit te voeren. Angela riep de hulp in van een survivaltochtleider (onaards sportief, non-stop flirtend) die binnen mum van tijd een peloton senioren wist op te trommelen: een ex-beroepsmilitair, een ex-acteur, een ex-arts, een ex-huisvrouw... Allemaal wild enthousiast. De oudste, Toos, was in de tachtig maar had de conditie van een skateboarder. Dat was hard nodig want er werd aan kabels van heuvels afgeroetsjd, met touwen over rivieren geslingerd, in kano's door stroomversnellingen gepeddeld.

De climax vond plaats bij een stenen boogbrug. Gewone survivaltochters kunnen hiervan afspringen met een bunjee elastiek-variant waarbij je hoofd boven blijft. De sprong is zo'n twintig meter en eindigt in een flinke schommelzwier onder de brug door. Leuk voor tieners, wat ruigjes voor potentiële trombose-patiënten.

Toch durfde de zeventigjarige acteur het aan. Hij kreeg elastiek omgegespt, klom over de brugleuning, ging met zijn rug naar de afgrond staan, deed zijn bril goed, en hoppa — sprong als een marinier het zwarte gat in. Geen kik gaf 'ie. De Ardennen en buizend Nederland waren er even stil van.

Alleen Angela baalde. Ze was misselijk geworden van plaatsvervangende hoogtevrees en verbood, onder het mom van 'verantwoordelijkheid' en 'risico', de rest van het peloton om de sprong eveneens te wagen. Toos, die al een kwartier had staan trappelen, was ontroostbaar. Angela was zo onvermurwbaar dat het wel leek of ze zich geïntimideerd voelde door deze senioren, of ze jaloers was op hun wilskracht en onvervaardheid.

Na de sprong raffelde ze de onderdelen met een pruillip af en bracht na afloop een badinerende toost uit op het doorzettingsvermogen van senioren. Het was duidelijk: Angela had in deze oudjes haar meerderen gevonden. Volgende keer maar weer een kinderboerderij aanleggen voor langdurig werklozen.