‘Met Rinus.’
‘Met mij.’
‘Met wie?’
‘Met Rogge natuurlijk. Ik kreeg net Edmond aan de lijn. Hij zit vast op Aruba.’
‘O,’ antwoord ik quasi verbaasd. Don’t rub it in.
‘De douane heeft hem gepakt met een container imitatie Barbies.’
‘Imitatie barbies? Zit daar geld in dan?
‘Blijkbaar. Barbies zijn dure krengen. Hoe dan ook, Edmond komt voorlopig niet vrij.’
‘Je bent er kalm onder. Hij is toch je beste vriend?’
‘Nee man, ik ken hem gewoon van studie. ‘k Had hem jaren niet gezien.’
‘Was ie toen ook al zo onbetrouwbaar, Gerrie?
‘Dat weet ik niet,’ antwoordt Rogge bits. ‘En noem me geen Gerrie.’
‘Zullen we maar bij ons plan blijven dan?
‘Dat deden we toch al.’
‘Jawel. Maar op de lange termijn was uitbreiding nog niet zo gek geweest.’
‘Eerst maar eens rijk worden met weinig. Overigens, je kunt niet meer stuk bij m’n moeder. En mijn vader zei dat we de winst goed moesten investeren. Zou hij iets vermoeden?’
‘Welnee,’ lieg ik. ‘Zeg Rogge, weet je al wat je met het geld gaat doen?’
‘Schulden afbetalen. Kleren kopen. Huis afmaken.’
‘Maar op de lange termijn?’
Rogge zwijgt even. ‘Dat weet ik nog niet.’
Opeens besef ik wat voor vraag ik stel. Domme lul die ik ben. Ander onderwerp.
‘Het zou fijn zijn als er wat rust in de tent kwam, Rog. Die plantage werkt als een magneet.’
‘Ja, het moet niet gekker worden. Alleen de politie nog.’
‘Leuk hoor.’