In heel Easy Grower is geen hippie te bekennen. Volgens Rogge komt dat doordat de hippies uitgestorven zijn, maar ik wijt het aan het deurbeleid. Want Easy mag dan relaxed klinken, je moet er wel aanbellen en er loert een camera boven de deur. Net als bij een nachtclub. Toch is Easy een gewone growshop. Zo heten winkels voor hasjkwekers. Ze staan netjes in de Gouden Gids, want het is volkomen legaal om kweekspullen te verkopen, net als onderdelen om je brommer mee op te voeren.

Binnen hangt een sfeer die het midden houdt tussen een terrariumspeciaalzaak, een wapenwinkel en een sexshop - een pervers, high-tech hobbyisme waar vertrouwelijkheid hoog in het vaandel staat. Niet zo vreemd, want iedere klant hier droomt van een eigen drugskartel. We vergapen ons aan de zorgvuldig gekweekte stekjes, genetisch gemanipuleerde zaadjes, hyperpotente compost, kant-en-klare lichtbakken, airconditioners, seal-apparaten, ionisators en nog veel meer dingen waarvan we niet weten waar ze voor dienen. Eén ding is duidelijk: Easy is geen zaak voor blowende klojo’s maar voor profi’s als wij.

Wat me ook opvalt is dat biologisch verantwoorde criminaliteit en humor niet goed samen gaan, want Easy’s klanten kijken zonder uitzondering bloedserieus. ‘Kijk Rogge, dat zijn onze concurrenten,’ fluister ik terwijl we achter twee kalende veertigers met bodywarmers slenteren. ‘Daar gaan we straks bendeoorlogen mee voeren. Over territorium.’
‘Ze zien eruit alsof ze bij hun moeder wonen.’
‘Waarom zouden warlords niet bij hun moeder kunnen wonen? Jack Kerouac woonde ook bij z’n moeder.’
‘Wat heeft Kerouac nou met warlords te maken?’ zucht Rogge en wijst naar een kolossale droogtrommel. ‘Kijk, dit is een speciale blower, met ventilator en filter. Daarmee kun je de stank uit je huis houden. Moet je de ruimte verder wel luchtdicht afplakken.’
Ik kijk naar de prijs en loop snel door. ‘Woonde Schopenhauer niet bij z’n moeder? En Hemingway?’

We staan even stil bij iets wat lijkt op een telefooncel uit een science-fiction serie. ‘Een kant-en-klare kweekkast,’ zegt Rogge met een spottende blik. ‘Vragen ze even drieduizend gulden voor.’
‘Da’s voor amateurs, Rog.’

Verderop in de winkel hangt een poster van een professionele thuiskwekerij. Strak gemonteerde high-tech lampen boven tientallen plantjes in een laboratoriumachtige setting, afgeplakt met folie en uitgerust met een irrigatiesysteem. We zijn er even stil van.

Na een uur met open mond vertrekken we. Met slechts een boek: ‘Growing pot for dummies’. ‘Eerst inlezen, daarna pas investeren,’ zegt Rog terwijl hij de aankoop in een Easy Grower-tasje-met-hennepblad-icoon stopt. Soms klinkt hij bijna als the voice of reason.