De gang ligt vol pijpjes. En gereedschap en blikjes verf en afvalhout en plastic tasjes en vuile borden. Een man alleen in een eengezinswoning. Rogge heeft het enorme pand gekregen in verband met zijn ziekte. Kennelijk denkt de woningbouwvereniging dat een hartpatiënt vooral veel ruimte en trappen en verdiepingen nodig heeft. En van klussen houdt, want het pand was uitgewoond. Een kwelling voor een perfectionistische doe-het-zelver als Rogge, die geen cent te makken heeft en al helemaal geen energie. Maar de slaapkamer heeft-ie af: jaren vijftig behang, bed-met-spijlen plus sprei en nicotinekleurige schemerlampjes. Alsof je ieder moment door een hospita betrapt kan worden. ‘Kom even naar de slaapkamer,’ roept Rogge bovenaan de trap. ‘En pas op voor de flessen.’

Rogge zit in streepjespyjama op bed. Klaarwakker. En – god beware me – in zijn didactische modus. Hij steekt gelijk van wal.
‘Het gaat erom dat je de seizoenen op kunstmatige wijze versnelt en daarbij toch een volwaardige bloem weet op te kweken met zoveel mogelijk THC. Dat is dat spul waar je stoned van wordt. Wil je een kop thee?’
‘THC? Dat klinkt als een pesticide. Is het groene thee? Van echte thee krijg ik aandrang.’
Rogge schenkt een kopje echte thee voor me in. Ik sip eraan en vraag me af of hij wel wc-papier in huis heeft.

‘Dat versnellen van de seizoenen doe je met lichtregimes,’ gaat hij verder. ‘De plantjes moeten dag en nacht onder lichtbakken. Dan kun je ze al na een paar weken oogsten, dus lang voordat ze volgroeid zijn. Net als een appelgaarde.’
‘Wat is er met appelgaarden? Staan die onder lichtbakken?’
‘Nee natuurlijk niet. Maar die bomen worden wel kort gehouden.’
‘Hoezo. Zijn appelbomen dan ook illegaal?’
‘Nee man,’ zucht Rogge weer, ‘maar de appels zijn veel makkelijker te oogsten als ze op schouderhoogte groeien. Dan vallen er minder plukkers uit de bomen, hoef je ze niet zo duur te verzekeren.’

Ik knik. Rogge haalt het boek erbij en een map vol aantekeningen. En begint uit te wijden. Over compost. Geurbeheersing, artificiële seizoenen, oogsttechniek, THC-gehalte. Hij weet er al best veel vanaf. Da’s prima natuurlijk, maar ík zou toch de mastermind van de organisatie worden? Misschien ben ik meer ben een strategisch brein, de man van de grote lijnen. Dan kan Rogge zich bezighouden met operationele details.
Ik raak gestresst door die zwarte thee. En Rogge heeft vast geen wc-papier in huis. ‘Rogge, heb je wc-papier in huis?’

Rogge negeert me en praat maar door. Wat is die gozer toch lang van stof. Hoe moet dat straks bij zo’n transactie? Dan moet je cool zijn. Timing hebben. De lingo kennen. Wat Rogge niet weet is dat je street wisdom niet uit boeken leert. Dat moet in je bloed zitten. Je tweede natuur zijn. Als ik nou eens bij de deals het woord voer, dan mag Rogge mee als second luitenant. Kan hij de hasj dragen. Alhoewel, ik zie hem al slenteren met een halfopen koffer en een roedel blaffende hasjhonden achter zich aan. Zo’n overdracht moet je strak regisseren, anders word je geript. Mazzel dat ik zo scherp kan denken. Anticiperen, daar gaat het om in deze busi…

‘en daarom kunnen we het best in jóuw flatje proefdraaien met een kweekbakje,’ hoor ik Rogge opeens zeggen.
‘Wát!?’ proest ik in de Earl Grey. ‘In míjn flatje!?’
‘We doen maar zeven plantjes. Da’s de limiet voor thuiskweek. Niks illegaals aan.’
‘Maar jouw huis is veel groter! En in mijn buurt zie je vaak politie rijden. Met warmtekijkers!’ Ik gris een tv-gids vanonder zijn bed vandaan en ren naar beneden. Net als ik op de wc zit schiet me te binnen dat Rogge de stortbak nog niet gerepareerd heeft.
‘Da’s de gids van deze week!’ hoor ik hem van boven roepen.