Mijn tante heeft een Jomanda-ervaring gehad. Dat is vrij opmerkelijk, omdat mijn tante niet erg Jomandig is, meer een nuchtere Pim Fortuyn afiçionado. Niettemin beleefde ze een bovennatuurlijk moment in het hondenpoepparkje achter haar flat. Daar staan kastanjes die lijden aan een beruchte bomenziekte, waardoor ze ‘doodbloeden’.

Toen ze hier laatst haar hondje uitliet hoorde ze opeens een stem dwingend "VITAMINE C!" roepen. Ze keek verschrikt om zich heen, omdat ze zich alleen met het hondje waande. Er was inderdaad geen sterveling te bekennen. Had ze zich deze stem verbeeld? Had ze de stem in haar hoofd gehoord? Of erger nog: hadden de kastanjes contact met haar gezocht?

Zoals gezegd is mijn tante niet erg into UFO’s of Verschrikkelijke Sneeuwmannen. Laat staan into pratende kastanjes. Maar de boodschap bleef in haar achterhoofd hangen. En na twee weken onrust besloot ze de Unversiteit van Wageningen te bellen. Daar bleek een onderzoeker zich ontfermd te hebben over de kastanjeziekte. Hij deed experimenten om de bomen te genezen. Met ascorbinezuur. Inderdaad… de wetenschappelijke term voor vitamine C.

Wat ik nog niet verteld heb is dat mijn tante behalve nuchter ook arts is. En acht glazen sherry per dag drinkt. En eerlijk gezegd ben ik bang dat ze vaker stemmen gaat horen. Straks komt er een patiënt met gebroken been en hoort ze een stem dwingend “Verfafbijtmiddel!” of “Elektrisch keukenmes” roepen. Gerede kans dat deze onconventionele middelen baanbrekend zullen blijken in de evolutie van de geneeskunde. Maar een stem in mij zegt dat ook de Universiteit van Wageningen wel eens de plank kan misslaan.