Duiven kunnen niet zien. Niet 'bewust' in ieder geval. Hun visuele informatie gaat rechtstreeks naar hun kippebrein, zonder eerst op een mentaal diascherm geprojecteerd te worden. Ze weten dus wat er in hun omgeving allemaal staat, loopt, vliegt etc., maar kunnen dit niet echt zien. Deze informatieverwerking komt overigens ook als afwijking onder mensen voor.

Ik heb lang gedacht dat deze ´blindheid´ de reden was waarom duiven zo vaak onder een auto lopen. Immers, deze primitieve informatieverwerking zou kunnen leiden tot een verminderd reactievermogen. Maar inmiddels heb ik een nieuwe theorie: duiven reageren veel langzamer dan gewone vogels omdat het een succesvol survivalmechanisme is gebleken. Gewone vogels verspillen namelijk bakken met energie met nodeloos wegvliegen zodra er een mens in hun buurt komt. Ze zouden inmiddels moeten weten dat de gemiddelde mens helemaal niet geïnteresseerd is in de gemiddelde koolmees. Onze trek gaat niet verder dan Kentucky Fried Chicken.

Duiven hebben dit allang door. Die denken: "Het ergste wat mij kan overkomen is dat ik geplet word door een Toyota Starlet. So be it." En eten onverstoorbaar door. Ze krijgen daardoor geen stress EN krijgen alle gelegenheid hun maag vol te stouwen. Nog een paar jaar en de poepduif heeft de aarde overgenomen.