Om de hoek woont Walter. Walter is een jaar of vier, heeft een vierkant hoofd en een fiets zonder trappers. Eerst vond ik Walter wel vertederend, met zijn gele loopfiets. Had ook een beetje medelijden met hem, omdat hij van de andere kinderen altijd de Vijand moest spelen bij Oorlogje. Maar inmiddels begrijp ik waarom dat zo is. Walter never takes ‘no’ for an answer.

“Gaan jullie meespelen?” vraagt hij aan ieder levend wezen dat op zijn pad komt. “Waarom gaan jullie niet meespelen? Wanneer gaan jullie meespelen? Gaan jullie meespelen? Waarom gaan jullie niet meespelen? Gaan jullie meespelen? Gaan jullie meespelen? Waarom gaan jullie niet meespelen?” Vriendelijk afwijzen helpt niet. Negeren helpt niet. Uitschelden voor Neanderthaler helpt niet. Met stoeptegels gooien helpt niet. Walter vraagt door en door en door. Hij vraagt door op momenten dat normale kinderen allang huilend afgedropen zouden zijn.

Op Walters T-shirt staat ‘we can fix it’. Ik vermoed dat dit een reminder is voor de Afdeling Reparaties van de Japanse firma Corporate Robots, die Walter ontwikkeld heeft als prototype voor de nieuwe generatie cyborgs voor CEO-functies. Walter moet nog wat bijgesteld worden. En de vraag is of dat gaat lukken, gezien Walters mentale kracht. En als Walter ‘we can fix it’ Brickface straks baas is van Microsoft moeten alle 650.000 werknemers tijdens het bedrijfsuitje met hem meespelen. “Gaan jullie meespelen? Wanneer gaan jullie meespelen? Gaan jullie meespelen?”