Sommige mensen zijn zo ondefinieerbaar in hun weerzinwekkendheid. Global warning

Ben mijn paspoort kwijt. Zou er ergens een zelfmoordterrorist met mijn ID glimlachend door de douane lopen? Een opwekkende gedachte, dat mijn naam zo een tweede leven gaat leiden. Een kort leven, dat wel. Maar wat nu als ik eerder een aanslag pleeg dan hij? Komt ie aardig in de problemen.

Voor de meeste mensen speelt hygiëne een cruciale rol bij hun poepbeleving. Ze kunnen niet poepen als de wc groezelig is. Ik heb daar minder moeite mee. Dat kwam goed uit toen ik nodig moest in de camping van Bois de Boulogne. Het toilet zat daar namelijk helemaal onder de poep gesmeerd. Deze vrije expressie had wellicht iets te maken met de junkies die daar een permanent vacation vierden. Omdat ik niet wars ben van traditie besloot ik er zelf een boodschap toe te voegen. ‘Just because you’re paranoid doesn’t mean they’re not out to get you’ leek me wel een toepasselijke. Maar door tekort aan fecaliën kwam ik niet verder dan ‘just because’. En dat klonk wel zo existentialistisch, voor een beginnend poepauteur. Jammer dat ik eventuele reacties nooit heb kunnen lezen.

As it didn't make me stronger, it probably killed me. (Maar dan in het Duits natuurlijk.)

Ook binnen métiers waarvoor een aanzienlijke expertise vereist is, moet iemand de slechtste zijn. De slechtste hartchirurg, de slechtste F16-piloot, de slechtste atoomcentrale-ingenieur. En dan hebben we het nog niet eens over de saaiste sekteleider, de langzaamste tafeltenniskampioen, de domste hoogbegaafde. Dit soort conclusies maakt me zenuwachtig.

Hoe zat het ook al weer met die pot bonen? Als je voor het huwelijk bij iedere keer seks een boon in de pot doet, dan heb je na je huwelijk zo vaak seks als dat er bonen in die pot zitten. Maar die uitdruking zegt niets over het moment dat je moet gaan trouwen. En daar gaat het toch om! Zo weet je nooit hoeveel bonen er in de pot komen. Stel dat ie te vol raakt. Of dat ze bederven. Kun je ze niet beter allemaal gelijk opeten?

Niemand kan interviewen zoals Ivo Niehe: "Is het niet zo dat u in 1968 bijna een dodelijk motorongeluk kreeg waarna u uw chansons een melancholieke ondertoon meegaf, die tot de breuk leidde met uw geadopteerde kleinzoon?" En dat ook nog eens in het Frans.

De meest betrouwbare indicatie dat je krankzinnig bent geworden is jezelf voor het raam zien staan wanneer je thuiskomt.

Dubieus idee voor tv-serie: The Socuteras. Over mafia in het Goede Doelen circuit. Over mafia in het Goede Doelen circuit.

Argumenten tegen de doodstraf zijn doorgaans gratuit (politiek correct) of invalide (emotioneel). Twee uitzonderingen die je in christelijk Amerika nog eens in de groep kunt gooien: het is te duur (de appeals kosten veel meer dan veertig jaar aan prison dinners); de strafmaat is onbekend (het blijft ‘oordeel Gods’).

Haartransplantatie stemt tot nadenken. Want bij zo’n ingreep is het niet zo dat er gezond haar uit een donorschedel wordt getrokken, neen, het wordt uit je EIGEN achterhoofd geplukt. Dom, want dan krijg je dáár natuurlijk weer doorkijk. Daarom wil ik een totaaltransplantatie introduceren waarbij het haar uit weliswaar eigen, maar onopvallende lichaamshoeken wordt weggehaald. Een beetje artistiek transplanteur kan dan een greatest hits samenstellen van anus-, neus-, borst-, rug-, schaam-, baard- en okselhaar tot een wild boeket op de schedel. Andere opties: al het resterende hoofdhaar naar de borst transplanteren (Connery Coupe), alle lichaamsbeharing naar de bovenlip (Nietzsche Nose) of een gelijkmatige verdeling van alle haren over het hele lichaam (Demis Roussos Round Up).

Nu is onze beschaving dan eindelijk zo ver gekomen dat we onze kinderen meenemen naar een expositie van opgezette, gefileerde lijken van geëxecuteerde Chinezen.

Mijn vader heeft een valse terriër die hem elke dag in de kuiten bijt. Mijn voorstel om het hondsdolle keffertje met een gasbrander in te laten slapen werd genegeerd. Het beestje krijgt nu anti-depressiva, maar is er niet minder gevaarlijk door geworden. Wel minder depressief. Vermoed ik.

Jaren geleden viel me op dat er in de muren van metrostation Amsterdam CS kijkvensters waren gebouwd. Als je er een blik door wierp zag je een dia van een toeristische attractie. Ik werd niet zozeer getroffen door het anachronistisch karakter van deze VVV-prullen, als wel door hun opstelling: het was een ideale set-up voor zakkenrollers. Daar was over nagedacht.

Pino van Sesamstraat wil transseksuele operatie ondergaan. Pino: “Ik voel me een acteur gevangen in een vogelpak”

Ik zou wel eens naar een waarzegger willen om achter de datum van mijn overlijden te komen. Dan weet ik hoe vaak ik nog boodschappen moet doen. Doe ik die gelijk achter elkaar. En als ik dan toch bezig ben, doe ik ook maar even alle afwasjes, tandenpoetsjes, neukjes en werkjes.

Eigenlijk wil elk bedrijf Noord Korea zijn. Onvoorwaardelijke toewijding van de werknemer. Maar in Noord Korea doen ze tenminste nog aan ochtendgymnastiek.

Het gedrag van mensen in een lift en dat van mensen tijdens Dodenherdenking vertonen opvallend veel overeenkomsten. Maar hoe zouden mensen zich tijdens die drie minuten stilte gedragen als de lift is vastgelopen?

Waarom willen mensen toch zo vlug en grondig mogelijk hun drol doortrekken? Niet alleen omdat ze bang zijn vies gevonden te worden. Ook omdat ze vrezen voor een oordeel. Want een drol zegt iets over je. En dan heb ik het niet over gezondheid. Wat vinden we van iemand die een kleine keutel achterlaat? Of een trapleuning? Of bruine soep? Of knikkers? En moet de drol van een man groter zijn dan die van een vrouw? En is een grote drol beter dan een kleine, ook al neuk je er toch niet mee? En wat voor een drol is representatief bij een sollicitatiegsprek? Vragen die ik regelmatig op verjaardagsfeestjes stel, maar waar ik zelden een bevredigend antwoord op krijg. Feit is dat info over de drol minstens zo belangrijk is voor de maker als voor de drollenvanger. Mensen schrikken zich het lazarus als hun drol ongemerkt wordt weggehaald - alsof hun moordwapen is zoekgeraakt. Daarom zijn bassin-plees, waarin de drol direct na lancering verzuipt, zo impopulair gebleken. Misschien moeten we het poepen uit de taboesfeer halen. Weer op straat gaan drukken. In de huiskamer. Tijdens een verjaardagsfeestje. Ik krijg er nu al een opgelucht gevoel van.

Saddam Hoessein, Hemingway liefhebber van het eerste uur, heeft niet minder dan drie romans op zijn naam staan. Ik wil ze graag eens lezen, maar ben vooral benieuwd naar de (oorspronkelijke) flaptekst. Zou Saddam zich hebben laten kieken in tweedcolbert met Kapitein Rob-pijp? Zou er iets staan over Saddams day job als dictator? En hebben er doodsbange collega-romanciers/journalisten lovende kritieken op de flap geschreven? Ik weet van tenminste één hoogleraar literatuur dat hij door Saddam gevraagd werd om feedback; de arme man heeft zich in alle bochten moeten wringen om Saddam een overtuigend compliment (met een beetje kritiek dus) te geven. Maar de vraag die zich het meest aan mij opdringt is hoe de internationale kunstwereld gereageerd zou hebben als Saddam Hoessein een groot literair talent was gebleken.

“Goed”, was het antwoord van de gevluchte maîtresse van Saddam op de vraag hoe de dictator eigenlijk in bed was. Lijkt me toch moeilijk om een helder oordeel te vormen over zo’n levensbedreigende situatie. Maar misschien zei ze het for ol’ times sake.

De executie van Saddam viel zwaar. Niet omdat we medelijden met hem hadden gekregen, maar omdat we hem zo goed hadden leren kennen. Jarenlang konden we om zijn wreedheden in Verweggistan gruwelen. Hij was onze psychopathische fantastie-oom die verjaardagsfeestjes verpest met gifgas, maar niettemin een spannende oom. Dat heb ik van Ceausescu nooit horen zeggen.

Ware macht is een ander goed doen voelen. Klaarmaken, laten schaterlachen, troosten, beschermen, complimenteren, plagen. Iedere andere vorm van macht is schijnmacht. Maar dat maakt mij er niet minder machtswellustig op.

Zou Vader Abraham wel eens genieten van zijn eigen muziek? Achterover leunend in zijn muziekfauteuil, baard kammend, meeneuriënd. Iege iege iege, het stikt hier van de vliegen...

Het leven is simpel, maar pijnlijk. Daarom maken mensen het graag zo ingewikkeld. Daarom maken mensen het graag zo ingewikkeld.

Ik belde aan bij een nogal stoere kennis van me. Toen hij opendeed bungelde er iets langs en bruins uit zijn broek. 'Goh,' flitste door mijn hoofd, 'hij heeft zijn lul uit zijn broek hangen. Waarom ook niet. Hij woont hier toch. Lekker relaxed. Waarom doe ik dat eigenlijk nooit?' Bij nadere inspectie bleek de lul zijn broekriem te zijn. Maar het hek is nu van de dam.

Kan de BBC eens een natuurprogramma van de EO zodanig censureren dat het lijkt alsof de evangelisten in de evolutietheorie geloven?

Perversie is een bij uitstek cultuurgebonden begrip. Wat in het ene land voor smeerpoetserij doorgaat wordt in een andere cultuur door de kerk voorgeschreven. Ik ken maar één uitzondering: focus. Mensen die slechts één bepaalde seksuele handeling opwindend vinden worden overal als viezeriken beschouwd. Goddank dat ik er een scala aan smerigheden op nahoud.

Waarom verstrekt AH gratis nepmuntjes om de winkelwagentjes te ontkoppelen als deze muntjes als onderpand moeten dienen? Is there a mole in the system?

Voor een worst case scenario is mijn leven toch wel een van de meest geslaagde. Voor een worst case scenario is mijn leven toch wel een van de meest geslaagde.

Sylvester Stallone heeft op zijn website een gallery met foto’s van hem samen met andere beroemdheden. Je ziet hem golvend met Bill Clinton, buddyend met Jack Nicholson, kroelend met Elton John, ginnegappend met Johnny Depp. Precies het soort foto’s dat je plaatst als je zelf niet beroemd bent.

De constatering dat de aarde rond is moet wereldschokkend geweest zijn. Maar het besef dat ze toch plat is zal vele malen harder aankomen.

Staan er eigenlijk bloopers op de dvd van Schindler’s List? Staan er eigenlijk bloopers op de dvd van Schindler’s List? Staan er eigenlijk bloopers op de dvd van Schindler’s List?

Mijn vader is bijna 80 en heeft een stacaravan in Noordwijk. Die staat helemaal stijf van de sigarettenrook. Hij komt er graag omdat ie van de frisse zeelucht houdt. Wijsheid komt met de jaren.

Loch ness, graancirkels en ontvoering door aliens, allemaal erg leuk, maar het grootste raadsel ooit trof ik achterop een pak Brinta. Daar stond een foto van een fietsend gezin; vader, moeder, drie jonge kinderen. Op het eerste gezicht niets bijzonders (fietsen = gezond = Brinta) maar toen ik goed keek bleken ALLE familieleden een bril te dragen. En bril = handicap = ongezond = Brinta. Tot op de dag van vandaag heb ik hier geen goede verklaring voor gehoord. Maar tot op de dag van vandaag ben ik ook de enige die hier ooit over begonnen is.

Het probleem van een nieuw huis is dat ze de wc 's nachts ergens anders hebben neergezet. 

God is een oude conciërge die zonder veel overtuiging een verlaten loods schoonveegt, binnensmonds kankerend op de mensheid.

Onlangs landde er een helikopter op de binnenplaats van een Belgische gevangenis om een bankovervaller te helpen ontsnappen. Deze poging ontaardde in een chaotische situatie, omdat alle gevangenen de helikopter bestormden. Blijkbaar had de piloot verwacht dat gedetineerden zo'n tafereel kalm en op gepaste afstand gade zouden slaan.

Waarom worden mensen zo lyrisch van een taartje op het werk? Ligt hun euforiedrempel zoveel lager dan de mijne? Ik wil verlossing, geen zoethoudertje. Of ontgaat mij iets cruciaals aan suikergoed?

Nu ik wat ouder word laat ik mijn plas overal maar lopen. Eerst kijken de mensen je dan wat raar aan, maar als je gewoon door blijft praten denken ze dat het een trend is.

De belangrijkste eigenschap van Bekende Nederlanders is dat ze in het buitenland volslagen onbekend zijn. 

Voor een man man is plassen in het donker niet zo moeilijk als je denkt. Je hoort aan het geluid of je goed zit; gelatexte muren kletteren veel doffer dan porcelein. Wel lastig als de wc-muren van porcelein zijn. Dan heb je waarschijnlijk een absoluut gehoor nodig.

Als de droom een illusionaire verwerking is van de wakkere staat, dan zou de wakkere staat wel eens een illusionaire verwerking kunnen zijn van de doodstaat. Dat zou verklaren waarom alles zo onwerkelijk voelt.

Wie zou de stacaravan uitgevonden hebben? Of beter gevraagd: waarom is de stacaravan uitgevonden? Als je er toch geen wielen onder zet, waarom bouw je dan niet gelijk een huis? Of een metrostation?

Hoe zou het zijn om een nacht te verblijven in een zaal vol mensen die in hun slaap praten? 

De Taliban heeft een beloning van 50 kg goud uitgeloofd voor diegene die die Deense cartoonist vermoordt. Dat klinkt leuk, maar waar kun je die staven dan ophalen? In een Afghaanse grot? En hoe vervoer je die dan door de bergen? En vallen al die staven niet op bij de douane? Terroristen kunnen in hun enthousiasme zulke ondoordachte beloftes doen.

Toch op z’n minst alarmerend dat we tijdens de droomstaat - eenderde van ons leven - op geen enkele wetmatigheid van de wakkere staat kunnen rekenen. Al onze theorieën, logica en kennis gaan het raam uit zodra dat we in slaap zijn gevallen. Alsof de wetenschap de helft van de bijsluiter heeft weggelaten: “O ja, dat waren we vergeten te zeggen. Eenderde van je leven kun je alleen maar in slow motion rennen, ziet iedereen eruit als iemand anders en moet je om de haverklap vliegen.” Als je het leven in warenhuis had gekocht was je allang bij de klantenservice verhaal gaan halen.

Ik heb mijn ouwe trouwe Opeltje naar de sloop gebracht. Hij reed nog prima, maar leed aan roest. Toen ik mijn 75 eurotjes had geïncasseerd en richting trein wilde lopen, dwong ik mezelf nog even achterom te kijken. Daar stond hij, met vragende, ongeruste koplampen. Ik voelde me alsof ik een incontinente Sint Bernard te vroeg liet inslapen.

Eigenlijk zou de avond aan de ochtend gegeven moeten worden. Melancholie gespalkt met de hoop van het ochtendgloren.

Hoeveel King Lears Joop Doderer de rest van zijn carrière ook op de planken zette, je hoorde de landloper er altijd weer doorheen. "When the mind's free, the body’s delicate, juffrouwn Saartjen."

In de oertijd wisten we nog niet dat we met onze hersenen nadenken. Maar waarmee dachten we dán dat we nadenken? Met onze kont? Oksels? Kuiten? Als we ergens over peinsden, gingen we dan op die plek krabben? En gaven we er een petsje op bij een gulden inval?

In 1977 werd ruimteschip Voyager het heelal ingestuurd om aliens met onze cultuur te verrijken. Aan boord is een massief gouden langspeelplaat met universele illustraties en muziek. Volgens wetenschappers kan de lp enkele miljarden jaren mee. Da's dan weer een troost voor de aliens die geen platendraaier hebben. Op de plaat staat onder meer Johnny B. Goode van rocker Chuck Berry, die door 59 vrouwen is aangeklaagd voor het plaatsen van spionagecamera's in de kleedkamer van zijn restaurant. Leg dat maar eens intergalactisch uit.

Waarom drinken mensen toch in godsnaam alcohol voor de smaak? Je spuit toch ook geen heroïne voor de prik?

Mijn volgende roman is getiteld 'Sloerie boerie lik me loerie' omdat Michaël Zeeman dan moet zeggen: "Na het intrigerende 'Slurrie burrie lik me lurrie' verrast Hannik opnieuw met 'Sloerie boerie lik me loerie', waarvan het Leitmotiv ligt besloten in een Kafkaïaanse gelaagdheid die..."

Seks is belangrijk omdat mensen dan hun ware aard laten zien. Flirten is spannend omdat de belofte van seks in de lucht hangt. Maar die belofte heeft verdomd weinig met een ware aard te maken.

Hoe kan het zijn dat de stem van het Polygoon Journaal vijftig jaar lang hetzelfde klonk? Was Philip Bloemendal een ziener die al zijn voice-overs achter elkaar opgenomen heeft, lang voordat de feiten zich voltrokken?

Heb ooit in de eighties een keer mascara opgedaan. Dat doen filmsterren ook, wist ik. Maar ik was de kroeg nog niet binnen of iedereen aan de bar draaide zich om en hoonde in koor: "Zo Rein, aan de make-up tegenwoordig?!" Heb daarna driekwartier wanhopig onder de wc-kraan gehangen om het uit mijn ogen te wrijven. Dat lukte niet, maar het zag er wel erg dramatisch uit.

Mensen die vaak verkleinwoordjes gebruiken proberen een zondige gewoonte te baggetaliseren: sigaretje (lonkankertje), borreltje (leverscirrosetje), stukje vlees (slachthuisje), meisje (minderjarigje), pilletje (verslavinkje).

Heb als kind een konijn gehad. Het was al na een half uur dood. Geknabbeld aan de elektra. Sommige beesten moet je ook alles uitleggen.

Nu ik te lui ben geworden om een boek helemaal te lezen leg ik me toe op flapteksten. Als dat er ook niet meer in zit word ik een titelconnoisseur. Uiteindelijk doel is deskundige worden op het gebied van boekenruggen.

Als er achter de naam van een lekkerij ‘fantasie’ is geplakt, kun je er vergif op innmemen dat het cruciale ingrediënt ontbreekt. Laten ze het toch gewoon cacaolulkoek noemen.

De buren hebben een poesje. Schattig beestje van paar weken oud. Maar het klimt nog wel eens over de schutting in mijn tuin. Ik gooi het dan terug, maar verzwaar het wel eerst met een steen om zijn nekje, anders blijft het misschien in een boom hangen. En dierenleed, daar kan ik niet tegen.

Wat de meeste mensen verstaan onder common sense is elkaar veilig nawauwelen. Common sense is rare indeed. Common sense is rare indeed.

Ferrari was een bad hair day bandje uit de seventies. De zanger droeg in Toppop een leren pak met pijl die naar z'n lul wees. Waarschijnlijk waren hun groepies niet erg into anatomie.

Toegegeven, volkszanger Nico Haak dwong bij mij respect af. Niet omdat deze voormalig autospuiter met debiliserende hits als Foxie Foxtrot en een ijkpunt wist te slaan in het nederpopwezen. Het was zijn motoriek die indruk op me maakte. Bij ieder nummer deed hij drie minuten lang steeds een stap naar voren en een stap naar achteren en dan weer een stap naar voren en een stap naar achteren, bij iedere stap guitig wijzend in de camera. Non-motoriek met een ongekend onthaastend effect. Ik was dan ook geschokt toen hij tijdens een carrièredip opeens reclame ging maken voor een banaal New Age product: een magnetische armband die garant zou staan voor 'een langer leven'. God strafte direct: nog geen week na de eerste tv-spot werd hij dood aangetroffen. Volgens de officiële lezing overleden aan een ordinaire hartstilstand, maar de armband werd na zijn verscheiden onmiddellijk uit de handel genomen. Blijkbaar kan een mens ook te veel onthaasten.

Mijn vriendin kan, als ze oordruppels heeft ingenomen, door aan haar oor te trekken het geluid maken van een masturberende kabouter. Op mijn vraag of ze daar geen lucratieve act van kon maken à la Letterman's stupid pet tricks, reageerde ze aangenaam verrast.

Waarom komt er nooit eens een pedofiel op het idee om Loesje mee te lokken? Waarom komt er nooit eens een pedofiel op het idee om Loesje mee te lokken?

Gabbers, bestaan die eigenlijk nog wel? Zitten ze vast, ergens op een eiland samen met de mods en Frits Bom?

Als iedereen nou eens één dag in het jaar in de rij van AH met een nagelschaartje in zijn gezicht ging krassen, dan wordt zelfverwonding eindelijk eens uit de taboesfeer gehaald.

Ik kan me nog goed herinneren hoe de eerste foto van het Marslandschap op de aardse tv gedownload werd: tergend langzaam. En hoe ik, naarmate er meer van de planeet zichtbaar werd, erop hoopte dat er een klein groen mannetje-met-sprieten in beeld zou komen, op de rug gefotografeerd, met geïrriteerde blik omkijkend, en ongegeneerd piesend tegen een ingedeukte, verroeste vliegende schotel. Waarom moet extra terrestial life toch altijd intelligent zijn?