Toegegeven, volkszanger Nico Haak dwong bij mij respect af. Niet omdat deze voormalig autospuiter met debiliserende hits als Foxie Foxtrot en een ijkpunt wist te slaan in het nederpopwezen. Het was zijn motoriek die indruk op me maakte. Bij ieder nummer deed hij drie minuten lang steeds een stap naar voren en een stap naar achteren en dan weer een stap naar voren en een stap naar achteren, bij iedere stap guitig wijzend in de camera. Non-motoriek met een ongekend onthaastend effect. Ik was dan ook geschokt toen hij tijdens een carrièredip opeens reclame ging maken voor een banaal New Age product: een magnetische armband die garant zou staan voor 'een langer leven'. God strafte direct: nog geen week na de eerste tv-spot werd hij dood aangetroffen. Volgens de officiële lezing overleden aan een ordinaire hartstilstand, maar de armband werd na zijn verscheiden onmiddellijk uit de handel genomen. Blijkbaar kan een mens ook te veel onthaasten.