De executie van Saddam viel zwaar. Niet omdat we medelijden met hem hadden gekregen, maar omdat we hem zo goed hadden leren kennen. Jarenlang konden we om zijn wreedheden in Verweggistan gruwelen. Hij was onze psychopathische fantastie-oom die verjaardagsfeestjes verpest met gifgas, maar niettemin een spannende oom. Dat heb ik van Ceausescu nooit horen zeggen.