Coef artikelen

Coef

Bekentenissen van een IQ-ontkenner

Lezing voor hoogbegaafdenclub Mensa

Het kwam allemaal door die 3 voor Wiskunde I. Ik had mijn huiswerk niet gedaan omdat ik net even door een moeilijke periode ging (die nog drieënveertig jaar zou voortduren). Dus ja, een 3. Moet kunnen, toch? Nope. De leraar beschouwde het als een hoogstpersoonlijke belediging. Hij liet het tentamen aan iedereen zien en stelde dat ik het klassengemiddelde naar beneden trok – dat ik het Atheneum niet waardig was! Alsjeblieft. Daar ging mijn laatste restje hoop op een B-diploma. Aanmonsteren als bioloog op de Calypso van Cousteau kon ik wel vergeten.

Het Atheneum-A-met-pretpakket waarmee ik jaren later thuis kwam bood aanzienlijk minder kansen op de arbeidsmarkt. Dan toch maar striptekenaar worden? Mijn ouders keken me aan met die het-wordt-nooit-wat-met-die-jongen-zou-ie-misschien-homo-zijn blik. En lokten me naar een beroepskeuzetest. Daar kreeg ik, na een hele serie strikvragen beantwoord te hebben, een IQ-test voorgeschoteld. Die natuurlijk gericht was op het Wiskunde I-gedeelte van mijn reptielenbrein! Woedend ben ik opgestapt. Liever geen IQ dan socialewerkplaatsscore!

Dus toen een Facebookvriendin mij onlangs vroeg of ik voor hoogbegaafden-club Mensa een lezing wilde geven over de totstandkoming van mijn debuut Coef, trok ik een vies gezicht. Gruwel! Een gezelligheidsvereniging voor nerds! Maar de colporteur in mij kon natuurlijk niet weigeren. Het boek naar de lezer brengen! zegt mijn uitgever altijd.

Maanden en maanden ben ik bezig geweest met de voorbereiding. Want de lezing moest anderhalf uur duren. Negentig minuten lullen tegen een hoogbegaafd publiek, da’s creatieve roekeloosheid. Maar dat was het schrijven van Coef ook. Dus ik typen, met als insteek dat ik als overtuigd IQ-ontkenner vermoedelijk toch iets gemeen heb met Mensamensen: Heel. Snel. Verveeld zijn. Een eigenschap die ik koester, omdat die in mijn optiek duidt op een uiterst kritische geest en dus op een onpeilbaar inzicht. Zo heb ik tijdens het schrijven van Coef mijn innerlijke snelverveelde lezer ingezet als literaire drilsergeant om de biografie zo leesbaar mogelijk te maken. Kwaliteitslulkoek, niemand weet het beter te verkopen dan ondergetekende.

Zondagochtend was het zo ver. Na een uurtje hevig zwetend spookrijden in een gehuurde Passat met liegende TomTom, kwam ik afgepeigerd aan in de moerassen van de Veluwe. Je zal het niet geloven, maar het werd een enorm succes. Het publiek genoot. Een doos vol Coefs verkocht. Nieuwe Facebookvrienden gemaakt. En vooral heerlijk met hen gespard. Over kwaliteitslulkoek natuurlijk. Alsof ik thuiskwam!

Jullie voelen hem al aankomen: ik wil nu ook lid worden. En daarvoor moet je een IQ-test doen. En dan belachelijk hoog scoren. Right. Wat mijn leraar niet weet is dat ik in plaats van een wiskundeknobbel inmiddels een enorme fraudekwab heb ontwikkeld. Ik ga alle IQ-testen downloaden van het dark web. De antwoorden uit mijn hoofd leren. En dan één foutje maken. Voor de geloofwaardigheid. Maar vooral om die leraar nog eens hoogstpersoonlijk te beledigen.

Bekentenissen van een IQ-ontkenner
Heel. Snel. Verveeld zijn.