columns archief

titels columns over tv

Interactieve muzak

Volkshelden verdringen klatersterren bij Karaoke

Absurd eigenlijk, dat play-back optredens zo klakkeloos geaccepteerd worden. En dan heb ik het niet eens over een lullig promo-optreden in Trexx, maar over Marco Borsato die voor drieduizend stampende en blèrende Sjonnies & Anitas 'Dromen zijn Bedrog' staat te faken in Nederland Muziekland. Als ware het een unieke live happening! Dat is toch raar.

Maar de dagen der play-backers zijn geteld: 'Karaoke op 4' wint terrein. Eindelijk een programma waarin écht gezongen wordt. Bovendien kunnen al die blèrende, stampende en klappende Sjonnies en Anitas eens laten zien hoe het echt moet. Interactieve muzak.

Presentator Gerard Joling heeft er duidelijk zin in. "Kom op jongens," zegt hij tegen het deinende grauw op de Grote Markt in Lutjebroek. "Lekker meeklappen. Wat maakt het uit." Het maakt inderdaad niets uit en iedereen slaat gewillig de kladden tegen elkaar. Toch is het Karaoke op 4-publiek anders dan de schapen van Nederland Muziekland. Ze zijn ongeduriger. Er kan immers elk moment een familielid beroemd worden.

Of leuker nog: afgaan als een gieter. Achter Joling staan wel honderd kandidaten te trappelen om als slachtvee naar de microfoon geleid te worden, waar ze straal vals 'You'll never walk alone' mogen inzetten. "Joel nèèèèfer wolk alloonn!" galmt het het over de Grote Markt en de kerk krijgt acuut een scheur in haar toren.

Om te voorkomen dat hun enthousiasme in een avondvullende performance ontspoort heeft Gerard twee bitches in glitterjurkjes ingehuurd, die de deelnemers een klap in de nek geven zodra ze te vals zingen of hun geslachtsdelen willen laten zien. Maar de meeste kandidaten doen het heel aardig. Ze imiteren de kitschy keelklanken en overdreven vibratie van hun idolen, en weten precies hoe je schalks-commercieel in de camera moet flirten. Cultuur overdracht kan bizarre vormen aannemen.

Nee, het zijn eerder Joling zélf en zijn gaststerren die te kijk staan. Zij zijn gewend aan lullig playbacken en moeten nu niet alleen live zingen maar ook hun tekst van het scherm lezen. Joling valt regelmatig te laat in en heeft moeite met de Engelse lyrics - waarschijnlijk studeert hij zijn liedjes altijd fonetisch in. Gaste Viola Holt-met-postorder-kaplaarzen zingt zo huiveringwekkend vals de dat de scheur in de kerk tot aan de bliksemafleider doortrekt. En Saskia & Serge - die hun ene hit uit 1976 nog weer eens komen pluggen - staan stiekem toch te playbacken.

Dat zijn nou professionals. Ze worden allemaal weggeblazen door Karaoke-winnares Dorothé, een 21-jarige tweehonderdponder met synthetisch panterbloesje, die uit volle borst "Mjoesik was maai furst laaaaf, en it wil bie maaaai lest" het heelal incroont. Het liedje is smakeloos, de show is smakeloos en het publiek is smakeloos. Maar op dat moment is Dorothé absoluut een wereldster.