titels films

Diabolique

Lauwe doorsnee-thriller met gebrek aan verdachten

Sharon Stone heeft het er maar moeilijk mee. Haar rol van ultieme bitch fatale in 'Basic Instinct' bezorgde haar terecht wereldfaam, maar sindsdien probeert ze even krampachtig als tevergeefs typecasting te ontlopen. Ze had voor haar doorbraak tien jaar lang frustraties opgekropt met flutrolletjes in flutfilms (‘King Solomon’s Mines’) en wilde nu wel eens bewijzen hoe breed haar acteerspectrum is.

Ze koos voor een slachtofferrol in 'Sliver', speelde een stripachtige revolverheldin in 'The Quick and the Dead' en straalde Oscarnominatie-waardig als hoertje in 'Casino'.

Maar niemand zat te wachten op 'de andere Sharon' of ‘de actrice in Sharon'. Het publiek wilde het moordende seksbeest terug. In Diabolique van regisseur Jeremiah Creek probeert ze haar bitchy imago los te koppelen van haar sex-appeal, met als resultaat een halve filmster.

Mia (Isabelle Adjani), een labiele ex-non met hartklachten, bezit een jongenskostschool. Directeur is haar man Guy (Chazz Palminteri), een emotionele sadist die de aanhankelijke Mia voortdurend probeert te vernederen. Hij heeft een openlijke seksuele relatie met de docente Nicole (Sharon Stone), die echter medelijden met Mia begint te krijgen. Uiteindelijk beramen de twee vrouwen een moord op het monster. Nicole gooit slaapmiddelen in zijn whiskey, en als hij verdoofd is verdrinken ze hem in bad. Het lijk gooien ze in het troebele buitenzwembad van de kostschool.

Maar de volgende dag blijkt Guy's lijk verdwenen. En er gebeuren lugubere dingen: het badgordijn hangt opeens in Mia's kamer, Guy's pak hangt weer in de kast, en Guy zelf wordt voor een raam gesignaleerd. Is Guy wel écht dood? Wil iemand hen chanteren? Mia voelt zich steeds schuldiger en haar hartklachten nemen toe.

Diabolique belooft in eerste instantie een stijlvolle griezelfilm te worden. Als Mia in de openingsscène met hartkrampen op de badkamertegels in elkaar is gezakt en Guy met een smalende blik op haar neerkijkt, begrijp je precies waar de titel op slaat. Ook de scène waarin de dames de halfverdoofde, maar nog flink tegenspartelende Guy in de badkuip verdrinken is ronduit gruwelijk. Allengs verwatert de film echter in een doorsnee thriller die kampt met een te klein aantal verdachten - je hoeft geen scenaristisch inzicht te hebben om de vork in de steel te passen.

Stone, die ‘Diabolique’ scherpte moet geven met haar duivelse imago, speelt de cynische Nicole overtuigend maar niet overdonderend. Ze vindt haar naturalistisme belangrijker dan haar sex-appeal, waardoor haar charisma te weinig kans krijgt en het aflegt tegen de vonkende Chazz Palminteri.

Een bittere conclusie voor Stone - ze zal haar hele verdere carrière achtervolgd worden door die ene sterrol in 'Basic Instinct'. Zoals Paul Verhoeven al zei: "Sharon is precies als in 'Basic', maar dan zonder het moorden." Een geboren filmster maakt een gefrustreerd actrice.