titels films

Innocence of Muslims

Zwevende Python uit de nagelstudio

Het manco van propagandafilms is dat ze zichzelf zo verschrikkelijk serieus nemen. Dat komt doordat de gemiddelde dictator of guerrillaleider zichzelf zo verschrikkelijk serieus neemt. En dat komt weer doordat hij zo’n lage dunk heeft van zijn doelgroep. Hij denkt ‘t volk in te kunnen palmen met een ongenuanceerde, humorloze en daardoor onverteerbare boodschap. En dat lukt hem nog ook.

De zeldzame gevallen dat een propagandamaker gebruik maakt van ironie is dat niet om eigen boodschap te relativeren, maar om de tegenstander belachelijk te maken. Denk aan die scène van Fahrenheit 9/11, waarin president George W. Bush net te horen heeft gekregen dat de VS onder vuur ligt van moslimterroristen. Guerrillafilmmaker Michael Moore zoomt in op de tv-opname van Bush’s gezicht en vult diens monologue intérieur in met even geestige als indringende als overtuigende fake-quotes. Het bewijs dat propaganda niveau kan hebben.

De meest humorloze propaganda wordt gemaakt door de Gek met de Boodschap. Vermoedelijk omdat deze eenling zo stellig in zijn boodschap gelooft. Aangezien het bereik van een propagandafilm cruciaal is voor haar succes, hoor je zelden van deze categorie. Áls zo’n microdictator met zijn boodschap in het nieuws komt is dat meestal omdat hij eerst een daad heeft gesteld. Zo moest Anders Breivik massamoord plegen om zijn manifest onder de aandacht te brengen, terwijl zijn film nog steeds niet viraal is gegaan. Vreemd genoeg overkwam dat laatste wel de Amerikaanse pornoregisseur Alan Roberts met zijn anti-islamfilm Innocence of Muslims. Terwijl Roberts niet eens iemand vermoord heeft. En dat ook niet van plan is.

In zijn geval was het ‘t publiek dat de daad stelde. Protesten en zelfs een lynchpartij door jihadisten, gevoed door propaganda over deze propagandafilm. Want geen heilige oorlogsvoerder zal de integrale versie van Innocence of Muslims daadwerkelijk gezien hebben. Ook de gewone bioscoopbezoeker klopt tevergeefs bij aan Pathé voor een avondje islam bashen. Dat de Taliban toch een indruk kunnen krijgen op hun smartphone komt doordat Roberts de trailer op YouTube heeft gezet. Laat dat nou net de langste trailer uit de filmgeschiedenis zijn: 14 onkijkbare minuten.

Wordt tegenwoordig in een trailer werkelijk iedere wending van de plot scène na scène voorgekauwd, ook na drie keer terugspoelen weet je niet waar Innocence of Muslims precies over gaat. Dat is vooral te wijten aan de schrikbarend hoge mate van amateurisme. Laten we er even doorheen rennen.

De montage is op z’n best at random, waardoor de verhaallijn om onverklaarbare reden van het ‘nu ergens in de woestijn’ naar ‘lang geleden ergens in de woestijn’ springt. Het leeuwendeel van de scènes is gedraaid voor een green screen én verkeerd gekadreerd, waardoor de personages boven het woestijnzand lijken te zweven. Het geluid echoot alsof het in een nagelstudio is opgenomen (wat ongetwijfeld ook het geval is) en is zo gecomprimeerd dat het door robotten uitgesproken lijkt. De personages zijn bruin geschminkt met schoenpoets, lachen als Snuf & Snuitje en hebben afzakkende opplakbaarden. De stuntelige actie lijkt een rip-off van de Turkse rip-offs van de Rambo-franchise. Kortom, dit is Monty Python on acid, gemaakt door een tienjarige troll. Maar is het ook propaganda? Tja. Moslims worden afgeschilderd als militante idioten en de profeet als oversekste sadist. Maar de belediging zit hem meer in het beroerde spel dan in de absurde personages.

Roberts moet het zwaar hebben. Jihadisten verdringen elkaar om cineast + familie + aangetrouwde familie te lynchen. Maar het leed zit dieper. Zijn film is unaniem afgekraakt. Op YouTube nodigen reposters uit om de film te disliken of te ridiculiseren. Alan Roberts is een kruising tussen Ed Wood en Salman Rushdie geworden. Dus als de Taliban en Al Qaida zichzelf ook maar een beetje serieus nemen, laten ze Roberts film lekker viraal gaan. De beste propaganda tegen amateuristische propaganda is immers exposure. En laten ze zelf de sequel maken, waarin het christendom op de hak wordt genomen. Of heeft Monty Python dat al gedaan?

Innocence of Muslims
Propaganda voor de gewone man